Hari Om

Hari Om!

દિલ પૂછે છે મારું , અરે દોસ્ત તું ક્યાં જાય છે ?

અનામી – દિલ પૂછે છે મારું , અરે દોસ્ત તું ક્યાં જાય છે ?
દિલ પૂછે છે મારું ,
અરે દોસ્ત તું ક્યાં જાય છે ?
જરાક તો નજર નાખ સામે
કબર દેખાય છે .
ના વ્યવહાર સચવાય છે ,
ના તહેવાર સચવાય છે ;
દિવાળી હોય ક હોળી બધુ
ઓફિસ માં જ ઉજવાય છે .
આ બધુ તો ઠીક હતું પણ હદ તો ત્યાં થાય છે ;
લગ્ન ની મળે કંકોત્રી
ત્યાં સીમંતમાં માંડ જવાય છે .

દિલ પૂછે છે મારુ , અરે દોસ્ત તું ક્યાં જાય છે ?
પાંચ આંકડા ના પગાર છે ,
પણ પોતાના માટે પાંચ
મિનિટ પણ ક્યાં વપરાય છે .
પત્ની નો ફૉન ૨ મિનીટ
માં કાપીયે પણ કસ્ટમર
નો કોલ ક્યાં કપાય છે .
ફોનબુક ભરી છે મીત્રોથી પણ કોઈનાય ઘરે ક્યાં જવાય છે ,
હવે તો ઘરના પ્રસંગો પણ
હાફ – ડે માં ઉજવાય છે .

દિલ પૂછે છે મારુ , અરે
દોસ્ત તું ક્યાં જાય છે ?
કોઈ ને ખબર નથી આ રસ્તો
ક્યાં જાય છે ;
થાકેલા છે બધા છતા ,
લોકો ચાલતા જ જાય છે .
કોઈક ને સામે રૂપિયા તો
કોઈક ને ડોલર દેખાય છે ,
તમેજ કહો મિત્રો શું
આનેજ જિંદગી કહેવાય છે ?

દિલ પૂછે છે મારુ , અરે
દોસ્ત તું ક્યાં જાય છે ?
બદલાતા આ પ્રવાહમા
આપણા સંસ્કાર ધોવાય છે ,
આવનારી પેઢી પૂછસે
સંસ્કૃતી કોને કહેવાય છે ?
ઍક વાર તો દિલને સાંભળો ,
બાકી મનતો કાયમ મુંજાય છે .
ચાલો જલ્દી નિર્ણય લૈયે
મને હજુ સમય બાકી દેખાય છે .

દિલ પૂછે છે મારુ , અરે
દોસ્ત તું ક્યાં જાય છે ?
જરાક તો નજર નાખ , સામે કબર દેખાય છે.

- અનામી

વ્યથા

શાંત થતા જણાઈ આવે છે કે સમય ની ઍક જાણે તાણ વર્તાઈ આવે છે .
આજે ને કાલ મા દિવસો વીતી જઈ રહ્યા છે . અનંત ની યાત્રા મા પગ તો માંડ્યા છે હવે ની જીવન હાથવગુ છે છતા કોણ જાણે શેની ઓછપ છે ઍ જણાય જાય તો સારુ હવે. રોજ નવી મહત્વકાંક્ષા ઑ સાથે આ મન રોજ ફરી જાય છે વિસ્વાસ કરવા માટે ઈ પણ નથી હવે , ખબર હોવા છતા જાણે ઍ જે કે ઍમ જે કરવાને આ ઈન્દ્રીયો ના ભોગ પાછળ ને મન ના ખોટા માન ખાતર નવા નવા દ્વન્દ ઉભા કરે છે.
માણસો ઘડી ભર મા બદલાય છે ઈ ખબર છે છતા હૂ જાત ની બદલી શકવા સમર્થ જાણતો નથી આવુ બાળપણ થી તાતુ આવ્યુ છે મારી સાથે ,
ખબર નહી હવે પરંતુ મારી નિખાલસતા જળવાઈ રહે ઈ માટે પ્રભુ ને પ્રાથના કરવા સિવાય હૂ કાઇ કરવા માગતો નથી ,
થતા પ્રયત્નો જાત ને બચાવી ની રાખવા ના કરવા છે

Just Trying to BE MYSELF , Nothing else ....

Prabhu etlu deje ke thodi vadhare dhiraj deje ,,,

New Year Eve.......

મૃગજળમાં જાળ નાખ્યા કરવાથી,
માછલાં ન મળે…
આંસુ વાવવાથી,
મોતી ન ઊગે…
અને
ઝાકળ ભેગી કર્યે,
ઘડા ન ભરાય…

…આવાં અનેક સત્યો સંબંધની


શરૂઆતમાં સમજાતાં હોત તો ?
Endless ...
I have seen myself that is different then couple of years , everything changed but I know what has been changed and what s not ? Thinking a lot about life, Time, Lives and so many other things know the target but the path has been changed a little bit , trying to get on the way , as I know that bless of my Bapu's always there but still this mind think a lot and I know its not going to stop thinking but I have to divert it on the path which I have choose ,
Because food Place and time effect on my mind ,,
From last couple of month schedule has change as well not waking up early very lazy about everything now struggling to get back on way. trying to wake up early trying do more jap. trying to think less and be less temper.

Think it works now , form New Year ...

Rammmmm....

વતન

કહે છે કોણ આ ધરતી અમારે મન પરાઈ છે,
અમારા દેહમાં એની જ તો ખુશ્બૂ લપાઈ છે;
ખરેખર તો હવે કૈ રંગમાં આવ્યા છે સંબંધો,
વતન સાથે અમારે ‘શૂન્ય’ લોહીની સગાઈ છે.

- ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી

વતન

કહે છે કોણ આ ધરતી અમારે મન પરાઈ છે,
અમારા દેહમાં એની જ તો ખુશ્બૂ લપાઈ છે;
ખરેખર તો હવે કૈ રંગમાં આવ્યા છે સંબંધો,
વતન સાથે અમારે ‘શૂન્ય’ લોહીની સગાઈ છે.

- ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી

26/4/2010

રાજા જનક : સૂતાં કોણ આંખ મીંચતું નથી ? જન્મતાં કોણ ગતિ કરતું નથી ? કોને હૃદય નથી ? કોણ વેગથી વધે છે ?
મુનિ અષ્ટાવક્ર : સૂતાં મત્સ્ય આંખ નથી મીંચતું. જન્મ્યા પછી ઇંડું ગતિ નથી કરતું. પથ્થરને હૃદય નથી હોતું. નદી વેગથી વધતી જાય છે. આધ્યાત્મિક અર્થ શ્રુતિમાં ચૈતન્ય પુરુષને મહામત્સ્યની ઉપમા આપી છે. જેમ મહામત્સ્ય નદીના બંને કિનારામાં ફરવાથી થાકી જાય છે તેમ ચૈતન્ય પુરુષ પણ જાગ્રત અવસ્થામાં અને સ્વપ્નાવસ્થામાં, આ લોક તથા પરલોકમાં, ભ્રમણ કરવાથી થાકીને સુષુપ્તિ પામે છે. પરંતુ એ સુષુપ્તિ તથા પ્રલયમાં, કાર્ય તથા કારણસમૂહની જ્યારે હલનચલનાદિ શક્તિ સંપૂર્ણ રીતે ઉપરામ પામી જાય છે ત્યારે, આ એક ચૈતન્ય પુરુષ જ જેની દૃષ્ટાપણાની શક્તિ નાશ ના પામી હોય એવા રહે છે. એ સંબંધમાં શ્રુતિ પણ કહે છે કે દૃષ્ટાની દૃષ્ટિનો લોપ થતો જ નથી, કારણ કે તે અવિનાશી છે. જો દૃષ્ટાની દૃષ્ટિનો લોપ સ્વીકારીએ તો કરેલાંનો નાશ અને નહિ કરેલાંની પ્રાપ્તિરૂપી દોષ પ્રાપ્ત થાય અને ” હું આટલો વખત સુખે સૂતો હતો ” એવું જ્ઞાન પણ અનુભવ કરનારાના અભાવમાં થાય નહિ, તેથી ચૈતન્ય પુરુષનું જ્ઞાન અખંડ છે અને તે અવિનાશી છે

2/3/10

Teri Yad Sath hain :::


Just back form surat holy shivir . friday morning 10a me krishnabhabhi n tatsam started journey together on BHAVAGAR - SHIRADI . and went BHARUCH kaushal s house . then we decided to go to surat early in d morning we picked up local train to surat from bharuch station reached surat 8:30.

6/2/2010

પલ મા શું થય જાય છે , વીતેલા દિવસો ના સ્મરણો રહી જાય છે . હમણા થી ઘણા બનાવ ઍવા બનતા જાય છે કે ઍ વાત ને સ્વીકાર કરવા માટે મન તૈયાર નથી, પરંતુ વાસ્તવિકતા ને સ્વીકારવી જે રહી , આસ પાસ નુ વાતાવરણ ની અસર ચોક્કસ પણે મન ઉપર થઈ રહી છે , સમય પસાર થતાં પછી ખબર પડે છે કે આવુ હૂ કેમ વિચારુ છુ મારાં મા ઍવા વિચારો નો અવિર્ભવ કેમ થવા પામ્યો કે હૂ આવા વિચારો નો ધણી છુ આવુ બનવા ના કારણો ની જાણ હવે થતી હોય ઍવુ લાગે છે . છલ કપટ સાથે ખબર નહી કેમ લોકો જીવન વિતાવી શકતા હશે શું જરા પણ વિચાર .

20-jan-2010

વાતોના છે વિસામા ને મીઠા છે આવકાર,
પૂછે છે પગરવો મને કોનું મકાન છે ?


“પગરવો પૂછ્યા કરે છે ઘર વીશે”…..
પણ –
“માર્ગ બોલે કંઈ નહીં અંતર વીશે” !!
મારા મકાનનું તને સરનામું આપું, લખ,

ખુલ્લા ફટાક દ્વાર તે મારું મકાન છે.
કોઈ મારા ઘર વિષે જાણે નહીં,
એટલી ભીંતો ચણીને શું કરું ?
ખુદના ઘરની જે ભીંત તોડી શકે,
એ જ જોડી શકે સમાજ અહીં.

અજવાશ ઘરમાં આવશે, બારી ઉઘાડ દોસ્ત,
અંધાર ઓગળી જશે, બારી ઉઘાડ દોસ્ત.
આપી જશે હવા તને ખુદની વિશાળતા,
ફૂલોની મ્હેક આપશે, બારી ઉઘાડ દોસ્ત.
તારામાં શોધશે પછી વૃક્ષો વસંતને,
બસ શર્ત એટલી હશે, બારી ઉઘાડ દોસ્ત.
વરસાદ, મેઘધનુષ ને વાદળ,હવા, સૂરજ,
બોલાવતાં તને કશે, બારી ઊઘાડ દોસ્ત.
કેડીથી ધોરી માર્ગની તું થઈ જશે સડક,
માણસનો રાહબર થશે, બારી ઊઘાડ દોસ્ત.

મારી ડાળે વસંત બેઠી છે,
ઘરમાં બેસી તમે ગુમાવો છો.
ધરતીનો છેડો છે ઘર,
શું તું જંપે છે અંદર ?


સપના સુધી તો આવશો એ ધારણા હતી,
પણ આપ તો ખરાં છો કે પાંપણમાં રહી ગયાં
ટહુકાનું વરદાન મળ્યું છે એને ક્યાંથી બાન કરું હું ?
દ્વાર ઉઘાડે તું પ્હેલાં ત્યાં હૈયું જો ખોલાઈ જશે તો ?

19-jan-2010

मैं जहा रहूं मैं कहीं भी रहूं तेरी याद साथ हैं //


I can not forget , where ever I live .... thats really true for me .. u r the only one I can remember that always with me , always helping me, u r my creator and I a yours . I exist every where where you are you are my sun you are my moon and you are the lights of them .Winds blows because of you , River flow because of you , you are the smallest in the world and thats why you are the biggest . where ever my sight s go you exist there.

11Jan2010

નારાયણ હરિ

જીવન નો હેતુ સિધ્ધ થતો જોવા નથી મળતો , સમય ની સીમા ની અનુલક્ષી ની ચાલતા રસ્તો લાંબો થતો જતો હોય ઍમ લાગે છે . આનંદ ની પરિભાષા બદલાતી જોવા મળે છે ,જે હેતુ લઈ ની આવ્યો હતો ઍ હેતુ નો માર્ગ બદલાઈ જતો જોઈ રહ્યો છુ .હવે ઍક જે ઉપાય છે ,, જલ્દી થી પાછા જતા રહેવાનો પણ ઍમા ઉતાવળ કરવાથી ઉકેલ આવવા કરતા અડચણ વધી જવાની શક્યતા ઑ વધરે દેખાય છે , માટે ઈ કરવા કરતા થોડુ મોડુ કરવુ સારુ અને ધીરજ તો રાખવી જે રહી . ગ્યાઅઠવાડઈ ઍ શની વારે અમદાવાદ ગયેલો ઍન્જિ મેક ,અને પ્લેક્ષપો હતા .હૂ ભાવેશ અને નંદિતા સવારે ૬:૩૦ વાગ્યે નીકળ્યા અને અખો દિવસ અમદાવાદ મા સાથે પસાર કર્યો . અને રાત્રે ૯:૩૦ ની બસ મા ભાવનગર પાછા ફર્યા.

YOUTH HOSTEL CAMP

Lothal , Thol & Nal

2nd January 2010 afternoon 1 p departed for youth hostel a small tracking camp.From nilambaugh palace. It was one night and a day programme with youth hostel group we were 25 all together. first we moved to Lothal ( Archaeological Survey of India )
Lothal is one of the most prominent cities of the ancient Indus valley civilization. Located in the modern state of Gujarāt and dating from 2400 BCE, it is one of India's most important archaeological site that dates from that era. Discovered in 1954, Lothal was excavated from February 13, 1955 to May 19, 1960 by the Archaeological Survey of India (ASI).

Lothal's dock—the world's earliest known—connected the city to an ancient course of the Sabarmati river on the trade route between Harappan cities in Sindh and the peninsula of Saurashtra when the surrounding Kutch desert of today was a part of the Arabian Sea. It was a vital and thriving trade centre in ancient times, with its trade of beads, gems and valuable ornaments reaching the far corners of West Asia and Africa. Lothal's people were responsible for the earliest-known portrayals of realism in art and sculpture, telling some of the most well-known fables of today. Its scientists used a shell compass and divided the horizon and sky into 8–12 whole parts, possibly pioneering the study of stars and advanced navigation—2000 years before the Greeks. The techniques and tools they pioneered for bead-making and in metallurgy have stood the test of time for over 4000 years.

Lothal is situated near the village of Saragwala in the Dholka taluka of Ahmedabad district. It is at a distance of six kilometres (south-east) from the Lothal-Bhurkhi railway station on the Ahmedabad-Bhavnagar railway line. It is also connected by all-weather roads to the cities of Ahmedabad (85 km/53 mi), Bhavnagar, Rajkot and Dholka. Nearest cities are Dholka and Bagodara. Resuming excavation in 1961, archaeologists unearthed trenches sunk on the northern, eastern and western flanks of the mound, bringing to light the inlet channels and nullah ("ravine", or "gully") connecting the dock with the river. The findings consist of a mound, a township, a marketplace and the dock. Adjacent to the excavated areas stands the Archaeological Museum, where some of the most prominent collections of Indus-era antiquities in modern India are displayed.
we took some pictures and then moved to Arnej , there is a Tample of mataji its very famous holy place for hindus . at the dharma shaala of the arnej tample we have to saty night and the early in the morning 5 am we have to move for Thol sarovar ( The wild life sanctuary ) after arrival in arnej we booked a room to put out lauggage then we went to Ganeshpura a known TAMPLE OF LORD GANESHA. but the new tample is underconstruction .weather was really nice we dint acpacated that mut hot condition in this winter but it was.Out of tample somay stall of fresh handmade banana chips and Gundi laddu we have tasted that chips and had little prasad of ladu.There was a vandor selling panipuri and lots of people saurounded the stall. we been there to chk what is special there to taste, for just tasting we had 1 2 panipuri but it was too much hot.I dont know how people can eat that much hot stuff. bhavesh ohh that man drunk half of glass that hot paniputi water made from only green chilly . After that we came back to arnej for night halt 7 pm we had dinner all together in tample . After dinner we want to upper hall of tample then Introduction of all the group mambers then we played card games till 11 . In the morning wake up at 4 and because of little cold i dint had bath just washed face and brushed my teath .Half past five we started our onwerd journey to Thol Wildlife Sanctuary is situated across Ahmedabad district and Mehsana district of Gujarat state, India.

Thol Wildlife Sanctuary is a shallow water reservoir situated 25 km (15 mi) northwest of Ahmedabad and most popular birding place near Ahmedabad after Nal Sarovar Bird Sanctuarywhich is about 50 km (30 km) from Thol Wildlife Sanctuary. Geographically Thol Wildlife Sanctuary falls in Mehsana district of North Gujarat. Kadi, a taluka headquarters of the district, is just 22 km (14 mi) away from the Sanctuary. Thol Wildlife Sanctuary is a man-made irrigation tank built in 1912 with water storage capacity of 84,000,000 m³ (68,000 ac·ft) and command area of 1450 ha (5.6 mi²) and catchment area of 153 km² (59 mi²).[1] The wetland is predominated by the open water habitat, which is surrounded by cropland, fallow land and scrub land. Due to its popularity amongst the bird fraternity the area was notified as Sanctuary in November 1988 under Sec. 18 of Wildlife (Protection) Act, 1972.
We had little breakfast after just reached at the sanctuary then had lunch at 11:30 after that we drive to Nal Sarovar Bird Sanctuary, primarily comprising of a huge lake and ambient marshes, is situated about 64 km to the West of Ahmedabad, in the Gujarat state of India. Mainly inhabited by migratory birds in winter and spring, it is the largest wetland bird sanctuary in Gujarat, and one of the largest in India.

The lake measures 123 km², attracts over 210 species of birds in the winter, and harbours a variety of flora and fauna. Thousands of migratory waterfowl flock to this sanctuary just after the Indian monsoon season. The shallow area and ponds on the outer fringes of the lake attract the wading birds that feed in the shallow waters. Besides a few mammalian species including the endangered wild ass and the blackbuck, its migratory bird population includes Rosy Pelicans, Flamingoes, White Storks, Brahminy Ducks and Herons.

Millions of magnificently colored visit the delightful bird sanctuary in winter and spring. It harbours over 250 species of wetland birds. Winter migrants from the north including Rosy Pelicans, Flamingos, White Storks, Brahminy Ducks and Herons visit Nal Sarovar.
WAy back to home app group mambers had snacks in the bus and had tea tea at Hotel ambar at bagodara. It s very nice experiance with youth hestl its my first trip with youth hostel . nad gr8 expericance with it we reached home at 7 30. had cup of tea at bhavesh s home came to home .......

2nd Jan 2010

Second day of the year wake up at half seven.A year past I just remember again the date because mind is writing year 2009 without thinking but its been changed now so have to delet it and make it correct.from last one decade a journey begans form d heart to mind and now I am mostly thinking and making decision by mind not d heart.In this time I have gone threw reality of the world and been to more then 1o countrys of the world and flue on the half of the world.Another thing from last five year I am out of india by body but continuously staying and remembering India My Sweet home and that is the problem of mind we dont like where ever we are thinking of other people we compare all the time to each other and ourselves we dont put them individually and cant make it separate .That is the main problem of mine and I think allmost people do the same.Anyway see I am going bloody wrong way again phylosophy is the worst thing and I do that when not needed .
yess In this time period I have seen lights and shedows of life faced true reality and still experiancing somany things .In last five year I have changed couple of jobs and now sitting idle doing nothing just thinking of future.

2010 First day ,

First of all happy new year to all ,
Just had a nice cup of coffee and came home from Baroda. Days are and nights are moving on calenders time is running fast --- no no no not running fast its like flying . and I am imagining about bloody bright future and peeing on my sensitive present not just wasting but spoiling as well. Doing my Design study with Pro Engineer and Solidworks but not satisfied .. any way I dont want to think about that now but thats only thing to think now and marriage bloody confusing life . Some one get married thats why they have problems some one dont thats why thay got problem , someone has child thats why they have problem and someone dont have thats why they have probs thats the life . we dont know what is life we forget that .. we are just robots and living on clocks and calenders. we are always thinking about others how they think of us . we are not thinking for ourselves and not living for ourselves for example we buy cloths how its looks and what people gonna say if I ware these we dont think that this thing like and i want to ware because i like it not because how people says . shit thinking and useless thought s for life. we reading news paper not for our information but in the society if i dont know about that what people gonna say for me ohhhh see u dont know even whats the news .... anyway why I am thinking all this things now . on the first day of the year...
2009 finished ...... and starting of the 2010

On the New year eve What Amitabh Bachchan says " NOTHING " " There is purpose at times in nothingness. Nothing to do, nothing to think about, nothing happening, nothing served , nothing ate, nothing entering the body or mind, giving out nothing, taking in nothing, nothing to see or feel, nothing absorbed or digested, nothing compelling, nothing to object to, nothing to accept nothing …

The first day of a new beginning and it ends up in nothing !! "
I love mr. bachchan the way he write the way he speaks the way he lives ...... the man of the century .... one of the great actor and citizen of India > PROUD <

4/12/2009 friday

I have been here form long time now its more then 80 days, but still I feel like just came freshly now.Friends are there to meet some of then are dis appeared and some of them which i dont want to see them again. Time is passing quickly though. but still not getting anything like no satisfaction.waiting for that . anyway I have started my new carriers planning wanted to new start in design but its confusing and not easy but its not impossible though.But my lasyness is still there to kill my future . trying to reduce it , n I will .. !!!
New horizon is still there for everyone but we must have courage, capacity, honesty of efforts then and then we can get it . otherwise cant . I often think to reduce my lasyness and trying as well but still I am at not that stage to fullfill my aim and the thing is that ,, my aim is not clear yet . I am still confuse about life , wedding , carrier , and where to live .
ye but now I come across to some new conclusion about life and future , which is most important for that decision. Me and bhavesh nearly everyday having that chat about same topic. but I think I dont have that much time to think and have to have decision as fast as possible. every one who loves me doing effort for that , but most precious thing is my parents are still neutral for that. they are ready to do whatever I want to do. and that thing is more confusing for me I need someone who can give me proper advice and I cant find anyone who can , and the person who can they dont want to interfear . haha
About carrier I joined AutoCAD calss and then after Pro E . so I am planning that would be beneficial for my better future. started morning walk form last week with Bhavesh - Nandita , going Bor Talav in the early morning 6 for an hour . then I do my routine work and then AutoCAD calss. Last week due to high blood pressure my grand pa admitted to the hospital still he is there . he is fine but loosing his memory and always remembering me and my brother suresh. nearly every second day I visit him. And the day before yesterday aumdev got pain for appendix he is still hospitalise in ahmedabad he may gonna get relive tomorrow he is fine now but not having any food yet from last 3 4 days . nearly every day I chat with meera,dhanjeet, n rana apart form rana n meera all house mates are in India now . Dharmesh got married now yesterday by registry and vaibhav gona get married 8th , and dhanjeets dates are 10- 11 dec , but I may not able to attend anyones marriage . I got exam of mechanical drafting and design of machine element on same date so thats why I cant make it all.
Any way time is passing very fast and we dont have time to think even so do whatever we want to do otherwise we cant do anything if we put that to do in future becouse i have heard form my gurudev that" Future never comes and when it comes - comes as Present ".

08/09/09

Aaje emne pachas varsh pura karya. savare thi fon karto hato ne vat pan kari hati chata khabar nahoti , chelle sanje jiga e kidhu tyare khabar padi ke aaje mummy ni varsh gath che , ha jani ne anand thato , pan pachi fon karyo fari var sada dash thaya hata , vat kari abhinandan pathavvano koy sawal hato nahi matra vat kari , ke mataji e aaje van ma pravesh karyo , aje mangal var ni chaturthi hati ne kale ratre dinesh bhai na ghare gayo hato. rat tya j rokano hato vato kari ghani. savare 7 pach uthyo ne niyam karyo. dudh pidhu ne pachi aumdev hare vat kari ke hu shanivare avu chu e haji mumbai ma che ne guruvare e bhavnagar avva no che. pachi mane leva mate amdavad avvano che .. hu tyathi shidho j rajkot java mate nikli javu che,
khabar nathi padti shu karvu kem vat karvi mummy ne vat kari che pan e pan adhuri ne man pan adhuru , khabar nay aa jindagi aam j adhuri rahi jashe ke shu ,,, aaje haji nakki nathi thatu ne thase k nahi e nakki nathi mmmm.
pranav ne aaje nokari mali gay pella ni jem j e have park royal ma cancer drug compounding karva mate jase next guruvar thi .
pachi bapore ni sandhya kari ne hu ghare java mate nikalyo ,halifax ma gayo ne papa hare vat kari mokalva mate ni.
pachi ghare avi ne cha banavi ne pidhi ,
hari om

ભજન સંધ્યા - ડાયરો ( વેંબ્લી અરિના લંડન )

ખબર નહોતી લંડન મા આવા અનુભવ થશે , આજે મોરારી બાપુની રમ કથા ના ચોથા દિવસે રાત્રે ડાયરા નુ આયોજન કરવા મા આવ્યુ હતુ . ગુજરાતી લૉક સંગીત ના અગ્રગણ્ય ઍવા નામચીન કલાકારો નો સમાવેશ આમા હતો .જેમા કીર્તિદાન ગઢવી , આભેસંગ રાઠોડ, મયાભાઇ આહીર, નીરંજન પંડ્યા , હેમન્ત ચૌહાણ ,ઓસમાન મીર ,અને બીજા સંગીત ના કલાકારો નો સમાવેશ હતો . વેમ્બલી અરિના હોલ મા પ્રવેશ કરતા જે ઍક અલગ અનુભવની અનુભુતિ થતી હતી કે આ વિદેશ ના વાતાવરણ માં આવો ગુજરાતી લૉક સંગીત નો કાર્યક્રમ યોજાયો .
મોરારી બાપુ ના વચનો અને તુષાર ના આગેવાની સ્થાન હેઠળ ડાયરો શરૂ થયો નિરંજન પંડ્યા ઍ ગણેશ સ્થાપન સાથે શરૂઆત કરિ.ત્યાર બાદ ગુરુ ભક્તિ ને માતાજી ના ભજનો ગવાય.લોક સંગીત તબલા ના સાથે મંજીરા ની અને શરણાઈ ના શુર ની જણ જનાટી બોલાતી હતી . પછી હાસ્ય સાથે મર્મ ની વાતો કરતા મયભાઈ આહિરે પોતાની આગવી ભાવનગરી છટા મા હાસ્ય નો સૂર રેલાવ્યો. હાસ્ય ની સાથે જ્ઞાન ની વાતો ,કીડીને મચ્છર ના લગન સાધુ ને ચોર નો સંગ . મરણ ના પ્રસંગ ની રમૂજી વાતો સાથે આખો હૉલ ખડ ખડાટ હસતો હતો . ડાયરો હોય અને હેમન્ત ચૌહાણ ની કેમ કરીને ભુલી શકાય . કોય પણ ના હૃદય ના તાર ને હલાવી નાખતા અવાજ સાથે હૉલ જાણે ભજન ના સૂર મા ઍકા કાર થય ગ્યો ..આમ તો ગુજરાતી લૉક સાહિત્યા ખૂબ ગહન અને વિશાળ છે . પણ આપણા લૉક કવિ ઑ ની રચના ઑ કાવ્યો વગેરે ને આવા જ કલાકારો ઍ સાચવી રાખી છૅ .ખાસ કરીને ગુજરાતી લૉક સાહિત્યા માં ઍમા પણ સૌરાષ્ટ્ર કાઠિયાવાડી ધરતી નો સાદ અલગજ તારી આવે, નરસિંહ મહેતા, દાસી જીવણ ,જીવણ ભગત, દુલા કાગ, કલાપી ,સાહિત્ય ની વાત કરો તો મોઘાણી નુ નામ ટોચ ઉપર આવે. ને અગણિત ઍવી રચના ઑ છે કે જેમા તો કવિ ક રચના કરો ઍ પોતાના નામ પણ નથી લખ્યા .અને આ સમાજ ને સાહિત્ય દ્વારા જ્ઞાન, ભક્તિ નો પ્રસાદ પીરસ્યો છે . કથાના યજમાન વજુભાઈ પાણખાનિયા ઍ પણ પોતાની ગુજરાતી લૉક સંગીત પ્રત્યેની લાગણી વ્યક્ત કરવા માટે પોતાના સૂર માં બે ત્રણ ભજનો ગાયા .. ત્યારબાદ ઑસ્માન મીરે પોતાના ઍક અલગ જ અંદાજ માં ગજલ ગાઈ ને આખા હૉલ ને રોમાંચિત કરી મૂક્યો .સમય ના અભાવ ના કારણે દરેક કલાકારો ને સીમિત સમય ની અવધી મા પોતાની કલા ને રજૂ કરવાની હતી પરંતુ જ્યા આવા પ્રોગ્રામ નો સવાલ હોય ત્યા વન્સ મૉર ના અવાજો ના પડઘા સંભળાયા વગર રહે ,ફરી ઍક વાર મિર ને ગજલ ગાવા લોકો ઍ આજીજી કરી ને ફરી ગજલો ગુંજી ઉઠી .અને લૉક લાગણી ને માન આપ્યુ . તુષાર ના સંચાલન હેઠળ ડાયરો અડધે રસ્તો કરી ચૂક્યોહતો . ડાયરો હોય ને દુહા છંદ ઍન રમજટ ના બોલ તો ઍને ડાયરો જે કહેવો રહ્યો . દુહા છંદ ના પ્રસિધ્ધ જાણીતા કલાકાર કીર્તિદાન ગઢવી નો હવે વારો હતો. કાઠિયાવાડી પડ છંદ અવાજે જ્યા રે ગઢવી ઍ દુહા ગાયા ત્યારે ઍમ લાગતુ હતુ કે અરિના હૉલ ની છત હમણા ઉપરથી યૂડી જશે .અને કોઈ કાલા રસિક ઍવો ના હાય શકે કે જે આ છ્ન્દ ને દુહા સાંભળી ને આપની મા ભોમ નુ સ્મરણ ના થાય આવે ને બને આંખ ભીંજાય નહી .હવે આભેસંગ રાઠોડે જાવેરચંદ મેઘાણી ના લૉક ગીતો ને ઍમાના માનીતા સાદ મા માઠર્યા ત્યારે ઍમ લાગતુ હતુ કે હૂ ક્યાક્ રાજકોટ ની ક સૌરાષ્ટ્ર ના કોય ગામડા મા બેઠો છુ કે શુ ? લાગતુ હતુ ક લંડન મા બેઠા બેઠા સૌરાષ્ટ્ર ની રસધાર નુ પણ કેરી રહ્યા હોઈયે . મન મૉર બની થનગાટ કરે ને અંતે , લાગ્યો કસુંબીનો રંગ ગીત દ્વારા સમજ઼ી ની અવધી ની પાર કેરી જતા 11 વાગ્યે ડયરા નુ સમાપન કરવા મા આવ્યુ . ઘણુ થાય કે જો આ કાલા ના ચાહકો અને આ કલાકારો જો ના હોત તો આ આપણી કલા ની સંસ્કૃતિ નો વારસો કોણ સાચવેત દરેક માણસ માં આ વારસો સાચવવાની ક્ષમતા નથી હોતિ.જે આ કલાકારો ઍ આ કલા ની જાળવી રાખિછે ઍમનો ખરા દિલ થી આભાર માનવો જે રહ્યો.

MANAS MUKTI

राम भजत सोइ मुकुति गोसाइ /
अन इछित आवैइ बरियाइ //